Hydroizolacja zabytków

Problemy z wilgocią w obiektach zabytkowych

W budynkach zabytkowych często występują problemy z wilgocią ścian i fundamentów. Na ten stan rzeczy wpływają różne czynniki. Przede wszystkim należy mieć świadomość, że w czasach, gdy powstawały tego typu obiekty, nie znano jeszcze współczesnych metod zabezpieczania budynków przed niszczycielskim oddziaływaniem wilgoci. 

Hydroizolacja zabytków stała się modna w Polsce dopiero w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Jednak na szerszą skalę zaczęto ją stosować dopiero po II wojnie światowej. W tym czasie jednak często wykorzystywano do tego złej jakości materiały. Poziom wykonawstwa inwestycji także w niektórych przypadkach pozostawiał wiele do życzenia. Dlatego też problem zawilgocenia ścian w obiektach zabytkowych i nie tylko jest dość powszechnie spotykany do dnia dzisiejszego.

Zalety hydroizolacji obiektów zabytkowych

Wielu właścicieli budynków dysponujących mianem zabytków zastanawia się, czy warto zainwestować w ich hydroizolację. Warto wiedzieć, że izolacja wodna zabytków przynosi wspomnianym obiektom szereg korzyści. Przede wszystkim zapobiega ona naruszeniu konstrukcji budynku i przenikaniu wody do wnętrza obiektu. W ten sposób można efektywnie uniknąć niebezpieczeństwa rozwoju grzybów i pleśni, wpływających destrukcyjnie na kondycję murów. Hydroizolacja kościołów i innych zabytkowych obiektów umożliwia skuteczne przeciwdziałanie nasiąkaniu fundamentów i ścian wodą. To zaś korzystnie przekłada się na stan techniczny budowli oraz ich atrakcyjny wygląd.

Ocena stanu hydroizolacji w zabytkach

Wbrew powszechnemu przekonaniu ocena stanu hydroizolacji w budynkach zabytkowych nie jest wcale trudna. Zasadniczo cały proces przeprowadza się dokładnie w taki sam sposób, jak ma to miejsce w przypadku współczesnych obiektów architektonicznych. W tym celu na przykład analizuje się dostępną dokumentację techniczną oraz dokonuje się pomiarów wilgotności murów. Problemy z wilgocią w danym obiekcie zazwyczaj można też łatwo dostrzec, choćby obserwując zawilgocenie ścian, odspojenie tynków czy wodę w piwnicach. 

Czasem do zdiagnozowania omawianego problemu wykorzystuje się także badania termowizyjne. Trzeba mieć bowiem świadomość, że temperatura obszarów suchych jest na ogół inna niż ma to miejsce w przypadku miejsc wilgotnych.

Po zdiagnozowaniu przyczyn zawilgocenia ścian i fundamentów zabytków w dalszej kolejności przystępuje się do określenia źródeł wilgoci oraz poziomu zawilgocenia budynku. Później dokonuje się analizy szkód wyrządzonych przez wodę oraz wybiera się odpowiednie materiały i rozwiązania techniczne służące zabezpieczeniu obiektu przed wodą. Kluczowy jest także dobór odpowiednich metod suszenia przegród.

Osuszanie obiektów zabytkowych

Przy osuszaniu budynków zabytkowych powszechne zastosowanie znajdują nieinwazyjne metody. Do takich zalicza się m.in. osuszanie kondensacyjne, mikrofalowe, absorpcyjne orz osuszanie za pomocą gorącego powietrza. Na szczególną uwagę zasługuje osuszanie mikrofalami. Prawidłowo przeprowadzony przez specjalistów proces przebiega bardzo szybko i efektywnie. Metoda ta świetnie sprawdza się w starych, zawilgoconych budynkach zabytkowych. Jej niewątpliwym atutem poza wysoką efektywnością działania jest też brak generowanego hałasu.

Warto też dowiedzieć się więcej o metodzie osuszania absorpcyjnego. Jej zasadnicza istota sprowadza się do odbierania wody z zawilgoconych przegród za pomocą uprzednio osuszonego powietrza. W tym przypadku pozbawione wilgoci w osuszaczu powietrze trafia później do pomieszczenia.

Metody hydroizolacji zabytków

Hydroizolacja zabytków może przebiegać na rozmaite sposoby. Najczęściej w tym przypadku zastosowanie znajdują następujące metody:

• iniekcja krystaliczna – polega ona na zrobieniu licznych otworów w ścianie budynku i wprowadzeniu tam specjalnych preparatów hydrofobowych, zabezpieczających mury przed przenikaniem wilgoci;
• iniekcja kurtynowa – zazwyczaj wykorzystuje się ją przy uszczelnianiu tuneli, kanałów, ścian i podłóg piwnic; istota tej techniki sprowadza się do wywiercenia siatki otworów w obiekcie poddawanym procesowi uszczelniania; przewierty robi się od wewnętrznej strony przegrody, na wskroś elementu oraz na wtłoczeniu za przegrodę;
• iniekcja strukturalna – wykorzystywana przy obciążeniu wodą gruntową albo cieczą pod ciśnieniem; jest to wielokrotnie powtórzona izolacja pozioma z przesunięciem o połowę rozstawu między wykonanymi otworami.

Przy wyborze odpowiedniej metody hydroizolacji zabytków warto zwrócić uwagę na rodzaj gruntu, stan techniczny ścian oraz wysokość wód gruntowych w danym miejscu.

Hydroizolacja zabytków – najważniejsze informacje

Budynki zabytkowe często mają problemy z wilgocią w ścianach i fundamentach, ponieważ nie były projektowane z uwzględnieniem współczesnych metod zabezpieczania przed wilgocią. Hydroizolacja zabytków przynosi wiele korzyści, takich jak ochrona konstrukcji budynku, zapobieganie rozwojowi grzybów i pleśni oraz poprawa stanu technicznego i wyglądu budowli.

Ocena stanu hydroizolacji w zabytkach nie jest trudna i obejmuje analizę dokumentacji technicznej, pomiary wilgotności murów i obserwację problemów z zawilgoceniem. Po zdiagnozowaniu przyczyn wilgoci przystępuje się do określenia źródeł i poziomu zawilgocenia, analizy szkód wyrządzonych przez wodę oraz wyboru odpowiednich materiałów i rozwiązań technicznych do zabezpieczenia obiektu. 

Osuszanie budynków zabytkowych może odbywać się za pomocą różnych metod, takich jak osuszanie kondensacyjne, mikrofalowe, absorpcyjne lub za pomocą gorącego powietrza.

Wykonanie izolacji w zabytkowej pijalni wód

Nasza firma realizuje prace w zakresie hydroizolacji budynków zabytkowych i sakralnych w całej Polsce. Kadra doświadczonych inżynierów dba o każdy aspekt realizowanej inwestycji, zwracając uwagę na to by prace nie naruszyły dobrostanu budynku zabytkowego.